domingo, 21 de agosto de 2011

Preparación Etapa Sorpresa

Hola Soy Miguelito os dejo mi nº de teléfono para preparar esta semana la etapa sorpresa
655 775 495 Saludos y buena Semana.

ultima hora

jueves, 18 de agosto de 2011

Barbudo, 2ª parte

Al haber elevado la posición de la cámara se os ve muy poco, como podréis apreciar.

Barbudo, 1ª parte

Para subir el vídeo a 720: Ved que en la barra de abajo está el signo +; cuando hagáis clic en el icono del PLAY (en medio del vídeo), aparecerá al lado del + el número 360; si picas encima de ese número de despliega una ventanilla en la cual deberás clicar en 720. A la derecha hay otro icono con 4 flechitas, si clic en el mismo lo pondrás a pantalla completa.



martes, 16 de agosto de 2011

Un mal necesario

El grupo de las nueve dentro de la Peña se pude considerar un mal necesario. De salida, Tino sale pedaleando con gran afán, como si la vida le fuese en ello y pone tierra por medio, se le une Eduardo, sin darle un relevo; Tito avisa sin salir de la carbonera: hoy nos cae la minutada, otro dice: deixaos que se cozan, pero los que nos íbamos cocinando éramos nosotros - más adelante se verá-. Subimos la Insua a buen ritmo, Eduardo nos saca diatancia y lo dejamos de ver, en el cruce de Chaín, Tino se despide con estas palabras: marcho, teño un compromiso, que vo las reparta o lombo. Otro despropósito, alto de Barbudo, subiendo les aviso: al llegar arriba cogemos a la derecha dirección Anceu, ni caso, en Pontevedra me entero de que Tito y Burgos se desviaron hacia Ponte Caldelas. Otra más, en Ponte Verdugo, encontramos a Eduardo, -pero ti que fas ahí? -En la Insua seguí a mi bola y ahora menos mal que os encontré. Subo Famelga con A. Armada, en el alto quedo solo, pienso: de pu. madre ahora voy tranquilo. En Carballedo, pasan Nicolas y Oscar, van escapados, me invitan a que me enganche, lo dicen por cortesía, ellos saben que esos compases son muy agitados para mí. Ahora viene lo bueno, escucho a los perros de presa que se acercan con los dientes apretados, amenazado por Ojea soy engullido dentro de sus entrañas, van a relevos, quieren pillar a N y a O, no tardan en echarle la zarpa, empezamos a bajar; tengo que decir que eso no es bajar, es tirarse. Se me hace dificil seguirlos y llegando al cruce quedo cortado, me esperan Ojea y Quique, se ponen a los lados y me suben en volandas, nunca subí el coll de Mourente tan bien. Muchas gracias, pero teneis que considerar que un apreton de tuerca oxidada se pude pasar de rosca.
Tengo la esperanza de que el próximo domingo, subida a O Xeixo, beseis la lona como el año pasado.
Alberto

¡¡URGENTE!!

Necesito saber el perfil que tenéis a la hora de visonar los vídeos para que, dentro de lo posible, pueda realizar la edición de los mismos de la manera más rápida.
Os doy unos datos para que os hagáis una idea:
- La cámara graba en formato AVI; es una forma de guardar vídeo comprimido.
- No todos los lectores de DVD de sobremesa son capaces de leer dicho formato a pesar de ser un referente, por lo que tengo que recompilar el AVI a formato DVD; esto lleva su tiempo.
- 1,2 Gigabytes de AVI se convierten en 4,2 gigas al pasarlo a formato DVD, con lo que debo eliminar escenas para ir reduciendo el "peso".
- Luego tengo que subir los vídeos a Youtube. Mi conexión a Internet es capaz de subir 2 megabytes/segundo; 5 veces más que la media de los internautas, pero aún así, subir 1 giga de vídeo puede tomarse unas 3 horas o algo más.
- El Boss me ha enviado 8 Gigas de vídeo en 51 clips de AVI, o sea, como para llenar 7 DVD una vez recompilado a este formato.
Por ello hacedme el favor de contestar a la encuesta para saber vuestras preferencias, me ayudará bastante (podéis elegir más de una respuesta).
Gracias

lunes, 15 de agosto de 2011

Bombeando...

¡Aaahggg! 8 gigas de video me manda el Boss para procesar. ¡Yo también necesitaré un bombeador!




Aí tedes a rolda de prensa do domingo. Subide o volume que o micro da cámara non da para máis. 1:34 h.; xa é tempo de ir para a "piltra".




Últimos clip montados de Muller Boa

domingo, 14 de agosto de 2011

Grupo de las 9:00. Las fiestas pasan factura

Comparecimos 6 ciclistas en bici de carretera en tanto que Burgos y Vituco (estrenando su flamante Cannondale Scalpel) lo hacían con la de montaña; por otra parte Álvaro llegaba con una rueda en la mano, sin la correspondiente bici; la cara denotaba un cabreo de cohones. Resulta que se había “fumado” (pinchado) entre la tarde de ayer y la mañana de hoy nada menos que 7 cámaras. Desmontamos la que traía, procedimos a ponerle una nueva (él ya no tenía repuesto), metemos aire y se va a por el resto de la bici. Al rato vuelve con la rueda pinchada de nuevo sin que ni siquiera le hubiese dado tiempo de llegar al coche. Después de comentar el tipo de pinchazo, ya que la cubierta era de estreno, deducimos que el problema estaba en el agujero de la válvula; tal vez alguna rebarba o simplemente que el agujero es un poco más grande y al dar aire la cámara se introduce en el mismo y terminaba pinchada. La solución es, en estos casos, poner un trocito de cuero delgadito en la válvula y asunto arreglado. Lo mismo me sucedía a mí con las Mavic ksiryum SL. Total que se vuelva a su casa de Santo Tomé de Piñeiro, Marín) a por su bici de montaña y nos saldría al encuentro con la misma.

Nos ponemos en marcha con unos diez minutos de retraso y entre el tiempo que amenazaba lluvia y la falta de motivación decidimos “pasar” de Muller Boa y continuamos a Campo Lameiro para girar, después, a la derecha y hacer el recorrido convencional. En este lugar nos dejan Paco Lago y Javier Rivas, los cuales se dirigen hacia Cutián (andaban justos de tiempo); quedando, a la sazón, Isidro, Luis, Berto (el routier) y yo. Me llevan a ritmo soportable y nos plantamos en Santa María de Sacos, lugar en el que nos alcanza la lluvia. Allá por San Xurxo de Sacos nos topamos al Gaucho con su mountain bike, da vuelta y nos acompaña hasta PO. Lo más destacable de este trayecto fue un “landrazo” que nos propinó Isidro en uno de los repechos que hay y que nos dejó “fritos”. Después del refrigerio o cafés según el caso, a eso de las 12 y poquito, cuando me dirigía a casa, veo a un ciclista, el cuál se me antoja a “manoliño, con sentidiño”.

Por último el “routier” me dice que os haga saber que a partir de "ya" pondrá una etapa “sorpresa” al mes, cuyo recorrido no se hará público hasta el día anterior (generalmente los sábados a las 20:00 h), para que todos estén en las mismas condiciones –comenta que mucho personal no hace más que reconocer los recorridos, incluso varias veces y tal cosa perjudica a otros que por diversas razones no pueden hacerlo.
Salu2

viernes, 12 de agosto de 2011

Novas tecnoloxías aplicadas ás bicicletas

Señores, chegou o futuro, cambiar de marcha só con pensalo. E de paso a bici non che é nada fea, minimalismo puro. O fillo do Gaucho.

Mirade aquí

Publicado por Hugo (Fillo do Gaucho)

Engadido por Máster: A síntese do video é un desarrollo dunha bici por parte de Toyota basada no concepto do Prius (eficiencia). Construída en fibra de carbono, monocasco,, testeada no túnel do vento..., e que en combinación cun smartphone podes acceder a distintos parámetros de datos y o que é máis importante, fai os cambios de marcha a través dunha orden verbal que recibe o smartphone e transmitea, -supoño que vía bluetooth- á bicicleta.

miércoles, 10 de agosto de 2011

Venta material diverso

Angel Armada vende:
 - 1 portabicicletas Thule para baca de coche ao teito, ver. Prezo 100 €

lunes, 8 de agosto de 2011

Ano 1991

¿Por qué, por qué, por qué? Como podedes comprobar esta pregunta non é miña senón de "Mou" (Mouco non, senón Mouriño,o do Madrid).¿A qué ven esta pregunta? pouco a pouco xa vos contarei.

¿Por qué ano 1991?, Naquel entón xa o que escribe comenzaba a deixar de ser kiriko para convertirse en galo e dende entonces nunca deixou de selo pese aos moitos intentos que dende tódolos lados tratan de meterlle o peteiro, pero claro, este galo xa ten a pel moi dura e os picotazos dos kirikos non o asustan. Vou cos kirikos: primeiro veu o amigo de Ferro, un tal Nicolás, nada, reina por un dia; despois o Rubio, nada, máis do mesmo; o Pupilo igual; Mon quiso, pero non pudo; o Jacome, gañou etapas pero nunca unha gran volta; Kike parecía que si, pero ante os grandes retos, acojónase; Óscar o de Marín, quere no mes de agosto pero non é capaz; e non quero olvidarme do que di chamarse "campión de inverno", agora metido a escalador, que tamén intenta meter o pico pero non saca tallada.¿A qué ven todo isto? Bueno pois ven a que xa estou "recansado" de ser galo e por moito tempo, ainda que non creo que ninguén teña a calidade suficiente como para manter o galiñeiro en orde durante máis de 20 ANOS.

Bueno, agora contovos a etapa do domingo. Saída coma sempre moi puntual; 12 unidades, xa á saída de Pontevedra, sin querelo, marchamos diante Rocha, Miguelito, Armada, o meu compañeiro de entrenos máis o que escribe; en Mourente unésenos Fran mentres que Miguelito espera polos demais. Imos facendo camiño e así chegamos a Famelga, momento no que os que viñan detrás nos "Jaupan", nese punto; Fran decide descolgarse e ir ao noso encontro. Baixamos á praia fluvial e alí o compañeiro de adestramento decide ir cara a Antas, mentres que os demais seguimos pola ruta marcada. Como queira que nese punto xa escomenza a subida, o campeón de inverno, agora reconvertido a escalador, di que vai paseniño xa que o día anterior estivo traballando 10 horas e que está canso (creo que estivo cargando un trailer de bolsas de cemento, aproximadamente 35Tm. (unhas 700 bolsas de 50K cada unha), claro, semejante traballo pasoulle factura. Bueno, sigamos, tamén deciden quedar co campión de inverno Nando, con problemas no desviador, Eduardo e Magariños que está un pouco verde porque pasou fai pouco polo quirófano e o home quere porse en forma vindo con nós. Eu paro para aliviar un pouco o depósito e cando quero enganchar ao grupo dianteiro cóstame un huevo, menos mal que Angel Armada bótame un cable e conectamos os dous. No momento de conectar, os kirikos que ían diante levantan o pé, digolles que manda carallo, que clase de ciclistas son, mentres non os collo van forte e cando os collo levantan o pé, contestanme que non me viron; dende o Pelete e ata o alto da Portela fomos cun bo ritmo, ainda que ahí tivemos que esperar polo colega de Jácome. Xa todos xuntos facemos o resto de etapa, bueno todos xuntos non, marchounos Manuel Armada dende Seixido ata Santa Ana aproximadamente, máis que escapar penso que, nos entrenos que fai, ten programados unhas series ou sprints, e entón sácanos uns metros que despois cústanos recortar. Antes de chegar a Pontevedra outra bronca aos compañeiros; coma sempre zurran nas subidas e despois esperan aos rezagados no llano. Non, non e non, se queredes esperar polos compañeiros subide amodo e llanear forte, ¡Globeros que sodes uns globeros!

Ala, boa semán para todos e preparadevos para o domingo, que esa ruta por Muller Boa non sei se será unha trampa ¿mirastes algunha vez unha muller boa?

domingo, 7 de agosto de 2011

Grupo de las 9:00 o el "Routier" de los ()()

Nueve ciclistas en la salida que iniciamos la marcha con tranquilidad, a fin de cuentas sabíamos que íbamos a ser jaupados si o si. Subida a Carballedo con Balea y Eduardo adelantados unos metros al grupo. En la cuesta de Famelga, Eduardo marca el ritmo y de nuevo vuelve a adelantarse unos metros junto a Balea, Isidro hace a subida con el grupo reagrupando arriba y ya en la bajada, Paco Lago se desvía en Aguasantas hacia Pontecaldelas.

Comenzamos a subir desde el cruce del río Verdugo y en este punto cada quien coge su ritmo; por delante se va Eduardo, Balea e Isidro mientras que los demás seguimos agrupados. En una de las curvas que hace la carretera divisamos a los tres de delante que caminaban separados (diría que el orden era Balea, Isidro y luego Eduardo, no estoy seguro).

En el grupo vamos comentando si le dábamos el bocado de los 6,6 km a la etapa o no (lo tenía estudiado a la perfección, como se muestra en las gráficas de más abajo) pero no hubo quórum suficiente, de tal forma que Tito, Álvaro y un servidor nos detenemos a coger agua en la fuente que hay a la izqda, antes de O Pelete en tanto que Josiño y “el routier” prosiguen la marcha. Soy el primero que se sube a la bici y les digo a Tito y Álvaro que ya me cogen enseguida. En la cima de la subida a Gabián soy jaupado por el primer grupo de los pros: Jácome jr., Miguelito y Quique encabezan el grupo; Manolo Ojea quiere darme rueda en la bajada para que alcance a Berto y Burgos a quienes llevo a un centenar de metros, le digo que no se preocupe que detrás vienen Álvaro y Tito, a lo que me responde que no los pasaron (deduzco por tanto que siguieron por el atajo); poco tiempo después me pasan 2 ciclistas que iban descolgados de los pros, diría que uno de ellos era Óskar y el Froiz que le acompañaba ni tiempo me dio a verle la cara.
De esta forma iniciamos el camino hacia la Cruz de la Portela Josiño, el “routier” y yo y.., sorpresa; en la cima de la primera cuesta de Pontecaldelas a Pontevedra nos encontramos a Tito y Álvaro parados, “pegando” en unos “pexegos”; nos cuentan que tomaron el atajo de forma equivocada, que cuando iban subiendo la cuesta de Cambeses a Borrateiros le preguntan a un lugareño si vieron pasar a unos ciclistas, como quiera que les contesta negativamente se dan la vuelta hasta que se topan con Rocha y Cía que también habían optado por el “bocado”, de modo que se dan la vuelta de nuevo y siguen con ellos un rato, al menos. En Santa Ana, segunda sorpresa, llega Eduardo, el cual se equivocó allá por Gabián y cogió una carretera equivocada y también tuvo que desandar lo andado. De esta guisa llegamos a PO y nos disponemos a tomar los consabidos refrigerios cuando llega la 3ª sorpresa: el “routier” (“cuasi” único culpable de todos los desatinos de la jornada) nos dice que no viene, que se le hace tarde y nos deja plantados como si tal cosa. Al poco llega Javier, cagándose en todo lo que se menea, diciéndonos que subió y bajo a Pontecaldelas 3 veces a ver si nos veía y nada.

En la mesa redonda, en torno a las cervezas, nos planteamos declararnos en huelga para las próximas etapas de este mes para mostrar nuestra disconformidad con el “routier”, ¡que lo sepas!

Fotos pendientes de publicar dende fai meses...



Hola, despois da volta que dimos esta mañá, cunha pequena navallada de 6km que lle pegamos algúns. Aproveito que fixen limpeza no móvil para colgar estas dúas fotos da habitual reunión dos luns pola noite na cal se ve o duelo de bicis de montaña entre o outro ciclista e mais o campeón de inverno e logo o espectacular manillar que lle puxo Motero á bici de carreiras dun dos componentes da citada reunión. Boa semana para todos.

viernes, 5 de agosto de 2011

Primera parte DVD montado

Segunda parte del DVD montado

Os dejo la 2ª parte del DVD ya montado. Contiene los clips que faltaban y hasta donde la pila no dió más de si.

Javi de Biciocon y Manolo Ojea tienen en sus respectivas tiendas el Dvd completo ya montado para que el que quiera pueda hacerle una copia y pueda verlo en el televisor de su casa.

Una vez más quiero felicitar públicamente a Ojea por el trabajo y las ganas que puso para que la grabación fuese lo mejor posible. Gracias.



Son unos 30 minutos de vídeo. No seáis globeros y subir la resolución a 720 HD, de otra forma no se os verán las caras; y el que no pille como hacerlo que pregunte, ya que nadie nace "aprendido". Salu2